Dwergkonijnen: klein van stuk, met veel behoefte aan bewegingsruimte

Wat de naam je vertelt

Fokverenigingen beschrijven afzonderlijke dwergrassen aan de hand van hun eigen kenmerken. De American Rabbit Breeders Association, een Amerikaanse vereniging van konijnenfokkers, erkent bijvoorbeeld de Netherland Dwarf als ras. In een verkoopadvertentie kan dwergkonijn ook simpelweg betekenen dat een jong dier er nu klein uitziet. Bij een jonge kruising voorspelt die naam de uiteindelijke grootte niet betrouwbaar. Informatie over de leeftijd, de ouders en de groei tot nu toe helpt om dat beter in te schatten.

Ook een heel klein tam konijn is een konijn en geen haas. Europese wilde konijnen brengen hun aanvankelijk kale en blinde jongen groot in beschutte holen. Hazenjongen worden met een vacht en open ogen geboren. Een konijn in de omgangstaal een haas noemen verandert niets aan zijn behoefte aan gezelschap en ruimte.

Ruimte om te rennen en uit te wijken

De Rabbit Welfare Association & Fund, een Britse organisatie voor konijnenwelzijn, adviseert voor 2 konijnen van gemiddelde grootte een aaneengesloten leefruimte van minstens 3 bij 2 meter en 1 meter hoog, die voortdurend toegankelijk is. Dit is de ondergrens van haar advies. In een grotere, goed bruikbare ruimte kunnen de dieren meer rennen, elkaar ontwijken en gebruikmaken van een afwisselende inrichting.

Bij kleine konijnen verdienen kieren, de afstand tussen tralies en openingen bij deuren extra aandacht. Scherm openingen af waarin een konijn met zijn kop vast kan komen te zitten. Lage schuilplaatsen met meerdere uitgangen, een ondergrond waarop ze niet uitglijden en een veilige plek om te graven maken de ruimte aantrekkelijk. Binnenshuis moeten kabels en giftige planten buiten bereik blijven. Zorg er ook tijdens het stofzuigen, luchten en openen van deuren voor dat de konijnen niet in gevaarlijke ruimtes kunnen komen.

Lees verder: Konijnen houden: ruimte, beweging en gezelschap

Contact op de manier van een konijn

Met een passende soortgenoot kan een konijn samen rusten, elkaars vacht verzorgen en contact maken. Menselijke aandacht vervangt die band niet. Bij een paar dat al goed samenleeft, kun je vaak zien hoe de dieren met elkaar omgaan. Een konijnenopvang kan ook helpen bij het kiezen van een partner en bij het onder toezicht laten kennismaken van de konijnen op neutraal terrein.

Rustig contact op de grond helpt konijnen vertrouwen op te bouwen. Als je bij ze gaat zitten, kun je zien welk dier als eerste dichterbij komt en welk dier liever afstand houdt. Aan de reactie van het konijn merk je of aaien welkom is. Loopt het weg of ontwijkt het je hand, respecteer dan die afstand. Om samen tijd door te brengen hoef je een konijn niet steeds op te tillen. Voor noodzakelijk onderzoek kan iemand met ervaring laten zien hoe je het dier veilig en voorzichtig vasthoudt. Dat kun je rustig oefenen.

Lees verder: Konijnen koppelen: van onbekenden naar een vertrouwd paar

De hele dag door eten

Hooi en geschikt vers gras vormen de basis van de voeding. Daarnaast kun je vertrouwd bladgroen geven, zoals Romeinse sla of basilicum. Introduceer nieuw voer geleidelijk. Hoeveel en welk voer passend is, hangt af van de leeftijd, de gezondheid en wat het konijn gewend is te eten. Meerdere goed bereikbare voerplekken maken samen eten gemakkelijker, vooral als 1 konijn wat terughoudender is. Kijk elke dag of ieder konijn werkelijk eet.

Leg blaadjes van vertrouwd bladgroen op verschillende goed bereikbare plekken. Zo kunnen de konijnen zoeken en rondlopen. Naast een tunnel of houten brug kunnen ze bijvoorbeeld kleine porties vinden zonder te hoeven klimmen. Voorwerpen, waaronder voerballen, zijn ongeschikt als hun openingen zo nauw zijn dat de kop van een konijn erin vast kan komen te zitten. Zoete snacks en kleurrijke voermengsels zijn niet nodig voor deze bezigheid. Water moet altijd bereikbaar zijn. Zware, stabiele drinkbakken zijn gemakkelijk te controleren en schoon te maken. Als er steeds bodembedekking in wordt geschopt, kun je de bakken op een andere plek zetten.

Lees verder: Konijnen voeren: hooi, bladgroen en dagelijkse gewoonten

Kopvorm en gebit zorgvuldig beoordelen

Veel mensen vinden een erg ronde kop schattig. Aan de vorm van de kop alleen kun je niet betrouwbaar zien of het gebit van een konijn gezond is. In een onderzoek onder 435 raskonijnen konden onderzoekers geen statistisch aantoonbaar verband vinden tussen de onderzochte gebitsafwijkingen en een kortere kop. De onderzoekers bekeken wel konijnen op tentoonstellingen en konijnen die bij fokkers werden gehouden. De uitkomsten zijn daardoor niet zomaar van toepassing op alle konijnen die als huisdier worden gehouden. Daarom blijft onderzoek van het gebit van elk konijn afzonderlijk nodig.

Let op hoe je konijn eet en op de bevindingen van regelmatige controles door de dierenarts. Een natte kin, een andere voorkeur voor voer, gewichtsverlies of langer kauwen kunnen op problemen wijzen. Eet een konijn duidelijk minder of helemaal niet, neem dan direct contact op met een dierenartspraktijk die ervaring heeft met konijnen. Als je konijn ouder wordt, kan het meer moeite krijgen met bewegen en met het verzorgen van zijn eigen vacht. Lage instappen en goed bereikbare voerplekken kunnen dan helpen. Gezelschap en ruimte om te bewegen blijven belangrijk.

Lees verder: Dagelijkse konijnenverzorging: kleine veranderingen opmerken · Konijnen in elke levensfase: van jong dier tot senior