Bourkeparkieten houden: schemering, voedsel zoeken en vliegen

Een parkiet uit het droge landschap van Australië

De wetenschappelijke naam van de Bourkeparkiet is Neopsephotus bourkii. In oudere bronnen staat ook Neophema bourkii. De natuurlijke kleur bestaat uit een bruine rug, een roze onderzijde en blauwe delen. Gekweekte roze kleurvarianten kunnen veel opvallender zijn. De soort komt uit droge struikgebieden in Australië.

De Duitse vereniging van dierenartsen voor dierenwelzijn, de TVT, beschrijft Bourkeparkieten als betrekkelijk stil. Ook knagen ze minder krachtig dan veel andere papegaaien. Vooral in de schemering zoeken ze voedsel en water. Thuis kun je rekening houden met dat ritme door ze bijvoorbeeld aan het begin van de avond veilig buiten de volière te laten vliegen. De TVT noemt een levensverwachting van ongeveer 10-12 jaar. Geschikte huisvesting, dierenartskosten en betrouwbare vakantieopvang vragen dus om een plan voor meerdere jaren.

Een rustige indruk zegt op zichzelf weinig over hoe een vogel zich voelt. Als je weet langs welke vertrouwde plekken een Bourkeparkiet gewoonlijk beweegt, vallen kleine veranderingen in zijn gedrag eerder op.

Een passend paar met ruimte om afstand te nemen

Bourkeparkieten horen in een groep van minstens 2 soortgenoten te leven. Een paar dat goed bij elkaar past, houdt elkaar gezelschap tijdens het rusten, eten en verkennen. Andere vogelsoorten kunnen op andere tijden actief zijn en zich veel opdringeriger gedragen. Voor iemand die voor het eerst Bourkeparkieten houdt, is een eigen verblijf voor deze soort daarom overzichtelijker dan een gemengde volière.

Voordat er een vogel bijkomt, is het goed om zijn gezondheid, geslacht en voorgeschiedenis te kennen. Een vogelarts, een dierenarts met kennis van vogels, kan adviseren over een eerste periode in aparte verblijven en eventueel benodigde onderzoeken. Let bij latere ontmoetingen op of geen van beide vogels de ander steeds van voer of rustplekken wegjaagt. Meerdere voerplekken en zitstokken geven ze ruimte om afstand te nemen.

Als een partner sterft, verdienen de gezondheid en situatie van de overgebleven vogel aandacht. Een ervaren opvangorganisatie kan vaak helpen een passende soortgenoot te vinden. Jouw aandacht kan de vogel in die periode steunen, maar vervangt contact met zijn eigen soort niet. Met een tweede geschikt verblijf kun je een kennismaking of tijdelijke scheiding ook veiliger organiseren.

Vliegroutes, plekken op de grond en geleidelijk minder licht

Een volière hoort lang genoeg te zijn voor meerdere vleugelslagen achter elkaar. Voor een paar is 2 m² vloeroppervlak, met vrije vliegroutes en bruikbare hoogte, een goed uitgangspunt. De TVT noemt minstens 2 m² vloeroppervlak als de vogels niet ook buiten de volière kunnen vliegen. Dagelijks veilig vliegen buiten het verblijf biedt daarnaast beweging en gelegenheid om de omgeving te verkennen.

Natuurlijke takken van verschillende diktes moeten de vliegroutes vrijlaten. Een beschutte plek langs een ondoorzichtige wand geeft de vogels rust. Ondiepe schalen op de grond zijn geschikt om voer in te zoeken, zolang je ze makkelijk kunt schoonmaken en ze buiten bereik staan van uitwerpselen die van zitstokken vallen. Je kunt ook een ondiep badje aanbieden waar de vogels makkelijk uit kunnen stappen. Laat hen zelf kiezen of ze willen baden.

Plotselinge volledige duisternis kan vogels laten schrikken terwijl ze nog bewegen of vliegen. Licht dat je kunt dimmen en dat weinig flikkert, maakt een geleidelijke overgang naar de nacht mogelijk. Daarna hebben de vogels ongestoorde rust nodig. Voor een buitenverblijf zijn een geschikte vorstvrije schuilruimte, bescherming tegen het weer en geleidelijke gewenning aan het buitenleven nodig. Een kooi op een balkon biedt die omstandigheden niet.

Lees verder: Een vogelkamer inrichten: veilige vliegroutes en goede landingsplekken

Voedsel zoeken op de grond combineren met passende voeding

In het wild zoeken Bourkeparkieten veel kleine zaden op de grond. Ook thuis kunnen ze zich met voedsel zoeken bezighouden. Hun voeding moet niet alleen uit favoriete zaden bestaan. Een passend voerplan kan zaden, vers plantaardig voer en pellets combineren. Pellets zijn kleine geperste stukjes voer waarin de ingrediënten gelijkmatig verdeeld zijn. Kies pellets die geschikt zijn voor deze vogels. Bespreek de verhouding tussen de verschillende voeders met een vogelarts, vooral als een vogel te zwaar is of ander voer leert eten.

Een kleine hoeveelheid vertrouwd voer in een schone, ondiepe schaal nodigt uit tot zoeken en pikken. Daarna kun je resten makkelijk verwijderen en de schaal schoonmaken. Zo blijft het voer gescheiden van uitwerpselen en vochtige resten op de bodem van de volière. Maak drinkbakjes en schalen voor vers voer elke dag schoon.

Bij een verandering van voer is het belangrijk te controleren of beide vogels echt eten. Laat vertrouwd voer daarom eerst beschikbaar terwijl je het nieuwe voer introduceert. Door de vogels regelmatig te wegen, kun je veranderingen opmerken die onder hun veren verborgen blijven. Extra vitamines en mineralen horen bij het totale voerplan te passen en moeten niet automatisch worden toegevoegd. Een opgeschreven voerroutine helpt ook een tijdelijke verzorger om niet te veel lekkers te geven.

Vertrouwen, ouder worden en gezondheid

Een Bourkeparkiet kan leren rustig op een vertrouwde zitstok mee te gaan of vrijwillig een transportkooi binnen te stappen. Je kunt beginnen met een klein stukje voer dat hij graag eet als beloning voor het naderen van de stok of de ingang van de transportkooi. Houd de stok stabiel vast en verplaats hem met kleine, voorspelbare bewegingen. Neemt de vogel afstand, geef hem dan weer meer ruimte.

Jonge vogels horen al zelfstandig te eten voordat ze naar een nieuw huis verhuizen. Een nestholte kan broedgedrag stimuleren. Bedenk voordat je er een aanbiedt hoe je eventuele jongen zou verzorgen of ongewenst broeden zou voorkomen. Betrek bij die afweging ook de samenstelling van de groep en de inrichting van het verblijf.

Voor oudere vogels kunnen kortere routes tussen voer en rustplekken helpen. Laat een vogelarts eerst kijken als een vogel minder graag vliegt, langdurig met opgezette veren zit, anders ademt of gewicht verliest. Bij deze van nature rustige soort zegt een vergelijking met het gewone gedrag van de individuele vogel meer dan een vergelijking met levendigere parkieten. Neem bij duidelijk moeizame ademhaling onmiddellijk contact op met een vogelarts of de veterinaire spoeddienst.

Lees verder: Vogels trainen: vertrouwen, transportbox en verzorging · Vogels in elke levensfase: van jonge vogel tot oudere huisgenoot