Haflinger: karakter, verzorging en een passend paard kiezen

Van Alpenpaard tot recreatiepaard

Als stamvader van het ras geldt de hengst 249 Folie, geboren in 1874 in Schluderns in het Vinschgau. Het ras ontwikkelde zich uit paarden uit de Tiroolse Alpen, die vroeger werden ingezet voor werk en vervoer. Tegenwoordig behoren rijden en het trekken van een koets tot de fokdoelen. De Tiroolse rasvereniging noemt een ideale schofthoogte van ongeveer 150 cm. De schofthoogte wordt gemeten vanaf de grond tot de schoft, boven aan de rug bij de hals.

Kenmerkend zijn verschillende tinten voskleur, met lichte manen en een lichte staart. Achter die herkenbare kleur gaan paarden schuil die verschillend gebouwd zijn. Bekijk bij een bezichtiging daarom het hele paard, zowel wanneer het stilstaat als wanneer het beweegt. Aan een stevige hals alleen kun je niet zien hoe goed een paard getraind is of hoeveel gewicht het gezond kan dragen.

Een Haflinger leren kennen in het dagelijks leven

Het fokdoel beschrijft een veelzijdig paard dat gemakkelijk is in de omgang. Of een bepaalde Haflinger bij je past, wordt duidelijker in gewone situaties. Laat hij zich uit de wei halen? Blijft hij tijdens het poetsen rustig en reageert hij op je aanwijzingen? Is hij gewend aan buitenritten met andere paarden? Bespreek ook welke situaties hij nog niet heeft meegemaakt. Een eerlijk beeld van zijn training helpt je te bepalen welke begeleiding nodig is.

Een Haflinger die onderweg steeds naar gras naast het pad trekt, krijgt al snel het etiket koppig. Een precieze beschrijving helpt meer: waar verlaat hij het pad, welk signaal kent hij en hoe reageren mensen daarop? Met duidelijke oefeningen en passende beloningen kun je het gedrag dat je hem wilt aanleren versterken. Verandert zijn gedrag plotseling, kijk dan ook naar mogelijke pijn en naar de pasvorm van zijn uitrusting. Beschrijf wanneer en waar de verandering optreedt, zodat een trainer of dierenarts kan helpen de oorzaak te onderzoeken.

Lees verder: Beloningsgericht trainen met paarden: duidelijke stappen voor de dagelijkse verzorging

Gezelschap en ruimte om te bewegen

Een Haflinger heeft passend gezelschap van andere paarden en elke dag de mogelijkheid om vrij te bewegen nodig. Let bij het bekijken van een stal op bereikbare voerplekken, droge ligplaatsen en ruimte om andere paarden te ontwijken. Ook paarden die lager in de rangorde staan, moeten bij de schuilplek kunnen komen zonder te worden weggejaagd. Kijk hoe de groep zich gedraagt wanneer er voer wordt uitgedeeld of wanneer de paarden tot rust komen.

Ook met zijn dikke vacht heeft een Haflinger beschutting tegen slecht weer nodig. Of hij daarnaast een deken nodig heeft, hangt onder meer af van het weer, zijn lichaamsconditie en of zijn vacht is geschoren. In de zomer moeten schaduw en goed bereikbaar water beschikbaar zijn. Bij een verhuizing naar een andere stal kun je de bestaande verzorgingsroutine opschrijven, zodat verzorgers voer en dagelijkse gewoonten geleidelijk kunnen aanpassen.

Lees verder: Een passende pensionstal voor je paard vinden

Voeding afstemmen op de lichaamsconditie

Haflingers worden vaak omschreven als paarden die met relatief weinig voer op gewicht blijven. Toch moet hun energiebehoefte zorgvuldig worden ingeschat. Een paard dat weinig werkt, heeft een andere hoeveelheid voer nodig dan een paard dat regelmatig intensief traint. Geschikt ruwvoer, zoals hooi, vormt de basis. Krachtvoer is energierijk aanvullend voer en is alleen zinvol als het een vastgestelde behoefte aanvult.

Onder de lange manen en dikke vacht kan een geleidelijke gewichtstoename onopgemerkt blijven. Foto's vanuit dezelfde hoek, metingen op dezelfde plekken van het lichaam en het lichaam aftasten helpen veranderingen te volgen. Een deskundige kan je laten voelen wat het verschil is tussen vetophopingen en spieren. Moet het paard afvallen, laat dan een voerplan opstellen dat voldoende geschikt ruwvoer biedt en lange perioden zonder voer voorkomt. Noteer ook wat het paard daadwerkelijk krijgt, inclusief traktaties en toegang tot gras. Daarmee kan een voedingsdeskundige gericht meedenken.

Verzorging en training door de jaren heen

Kijk bij het poetsen ook onder de lange manen naar de huid. Kleine schuurplekken en samengeklitte delen van de vacht blijven daar anders gemakkelijk verborgen. Hoeven moeten regelmatig worden gecontroleerd en vakkundig worden verzorgd, ook als de Haflinger zonder hoefijzers loopt of tijdelijk niet wordt gereden. Laat de pasvorm van het zadel opnieuw beoordelen als zijn lichaamsbouw of trainingsconditie verandert.

Voor een jong paard zijn rustig contact met mensen, gezelschap van andere paarden en beweging die bij zijn leeftijd past eerst het belangrijkst. Een volwassen Haflinger kan, afhankelijk van zijn training, plezier hebben in buitenritten, grondwerk of het trekken van een koets. Bij grondwerk begeleid en train je het paard vanaf de grond. Als hij ouder wordt, kan hij meer moeite krijgen met kauwen, opstaan of langere afstanden afleggen. Bespreek zulke veranderingen vroeg met de dierenarts. Samen kun je nagaan of zijn activiteiten aangepast moeten worden en of een nieuwe klacht onderzocht moet worden.

Lees verder: Veulens en jonge paarden: opgroeien, omgang en eerste leerstappen · Oudere paarden: voeding, beweging en dagelijkse verzorging aanpassen