Bullterriër

Een sterke, speelse hond met een eigen wil

Een bullterriër kan vol enthousiasme met een speeltje rondlopen, zich naast zijn mens op de bank wurmen en tijdens de volgende wandeling vastberaden een interessante geur volgen. Zijn gerichtheid op mensen gaat samen met een eigen wil. Wie plezier heeft in zo'n levendige hond, moet ook graag oefenen met de dagelijkse gewoonten die het samenleven prettig maken.

Het ras ontstond in de negentiende eeuw in Groot-Brittannië uit bulldogs en terriërs. Sommige vroege voorouders werden ook voor dierengevechten gebruikt. James Hinks ontwikkelde het type verder in de jaren 1850 en toonde het in 1862 in Birmingham. Tegenwoordig is de bullterriër een gezelschapshond. Zijn korte rug, sterke spieren, kleine rechtopstaande oren en kenmerkende hoofd geven hem een ander silhouet dan veel andere terriërs.

De internationale hondenorganisatie FCI schrijft geen vaste hoogte of vast gewicht voor. De Amerikaanse hondenorganisatie American Kennel Club beschrijft volwassen bullterriërs met ongeveer 53 tot 56 centimeter schofthoogte en een gewicht van 23 tot 32 kilogram. Schofthoogte is de hoogte tot boven aan de schouders. Bij spelen en lopen aan de lijn moeten zijn mensen veilig met die kracht kunnen omgaan. Een volwassene zou het samenzijn met jonge kinderen moeten begeleiden en de hond ook een rustige pauze moeten geven wanneer hij die nodig heeft.

Dagelijks leven

Afwisselende wandelingen, tijd om geuren te onderzoeken en samen spelen passen bij een bullterriër. Veel honden vinden het leuk iets te dragen, te zoeken of samen met hun mens een opdracht op te lossen. Een stevig voerspeeltje kan een deel van de maaltijd interessanter maken. Daarvoor kan het beste wat van de gewone dagportie worden gebruikt, zodat het spel niet elke dag extra calorieën oplevert.

Korte oefeningen werken goed als de beloning voor de hond echt de moeite waard is. In plaats van hem bij het opspringen steeds weg te duwen, kun je begroeten met vier poten op de grond oefenen en precies dat moment belonen. Terugkomen wanneer je roept, ontspannen aan de lijn lopen en vrijwillig een speeltje ruilen zijn ook nuttige vaardigheden. Een rustige omgeving is een goede plek om ermee te beginnen. Later kunnen de oefeningen steeds vaker tijdens gewone uitstapjes terugkomen.

Veel bullterriërs jagen achter katten of kleinere dieren aan. Konijnen en andere kleine huisdieren hebben daarom een verblijf nodig dat fysiek van de hond gescheiden is. Bij ontmoetingen met honden tellen de individuele dieren, met een rustig begeleide kennismaking als begin. Alleen kunnen blijven vraagt eveneens om een geleidelijke opbouw. Voor langere afwezigheden is geschikte opvang nodig. In een Fellfolio-overdracht kun je favoriete spelletjes, voedingsafspraken en belangrijke wandeltips voor de verzorger bij elkaar zetten.

Hondentraining in het dagelijks leven: terugkomen, een losse lijn en duidelijke signalen ↗

Dagelijkse verzorging

Een zachte borstel of geschikte borstelhandschoen verwijdert losse haren uit de korte, gladde vacht. Tijdens de verzorging vallen veranderingen in de huid ook makkelijker op. Nagels en oren controleren en tandenpoetsen met hondentandpasta horen bij die routine. Een jonge hond kan met rustige, prettige oefeningen leren om aanrakingen toe te laten.

De keuze van kauwmateriaal en speelgoed vraagt extra aandacht. Bullterriërs kunnen hard bijten en stukken inslikken die ze lostrekken. Speelgoed hoort bij de grootte van de hond te passen en moet regelmatig op schade worden gecontroleerd. Sokken, klein kinderspeelgoed en zachte plastic voorwerpen kunnen beter buiten bereik blijven. Ook bij een etiket met de tekst 'extra stevig' blijft het nodig om het speelgoed zelf te bekijken en op te letten hoe je hond ermee omgaat.