Korthalsgriffon

Een jachtmaatje voor veld, bos en water

De Nederlandse fokker Eduard Korthals ontwikkelde het ras verder in de tweede helft van de negentiende eeuw. Hij wilde een hond die verschillende taken tijdens de jacht kon uitvoeren. De geschiedenis verbindt Nederland, Duitsland en Frankrijk. De internationale hondenorganisatie FCI vermeldt Frankrijk als land van oorsprong. In het Engels heet het ras Wirehaired Pointing Griffon.

Een staande hond zoekt naar de geur van wild. Als hij een verborgen dier heeft gevonden, blijft hij stilstaan en wijst met zijn lichaamshouding aan waar het zit. De griffon brengt ook wild terug en zoekt gewonde dieren op. Zijn uithoudingsvermogen en interesse in geuren verklaren waarom een wandeling voor hem vaak ook een kans is om sporen te onderzoeken.

De grove bovenvacht bedekt een dichte, fijnere ondervacht. Staalgrijs met bruine vlekken komt veel voor. Er zijn ook geheel bruine honden en andere kleurcombinaties die de rasstandaard beschrijft. Baard en wenkbrauwen zijn kenmerkend. De FCI-standaard noemt voor reuen een schofthoogte van ongeveer 55 tot 60 centimeter en voor teven ongeveer 50 tot 55 centimeter. Die hoogte wordt vanaf de grond tot het hoogste punt van de schouders gemeten.

De korthalsgriffon wil meestal nauw bij het gezin betrokken zijn. Hij kan laten horen dat er iets in zijn omgeving verandert en leert graag met vertrouwde mensen. Een volwassene hoort contacten met kinderen te begeleiden en ervoor te zorgen dat de hond ongestoord kan rusten. Buiten kunnen vogels en andere wilde dieren zijn jachtinstinct aanspreken. Daarmee moet je rekening houden bij wandelingen en het kiezen van plekken om los te lopen.

Dagelijks leven

Een gezonde volwassen korthalsgriffon heeft elke dag veel beweging en bezigheden voor zijn hoofd nodig. Afwisselende routes door de natuur, begeleid zoekwerk en oefeningen met het vinden en terugbrengen van een voorwerp kunnen goed passen. Je kunt een bekend trainingsvoorwerp eerst goed zichtbaar neerleggen. Eenvoudige verstopplekken maken het zoeken later interessanter. Een geschikte trainingsclub of rasvereniging kan helpen om deze vaardigheden op te bouwen.

Ook een grote tuin vervangt de gezamenlijke uitstapjes niet. De griffon is gefokt om met mensen samen te werken en hoort deel te kunnen nemen aan het gezinsleven. Goed bereikbare wandelpaden in het groen en een veilig omheind terrein maken het makkelijker om afwisselende beweging en vrij rennen te combineren.

Terugkomen als je roept, kun je eerst in een rustige omgeving oefenen en belonen. Waar wild zit, kan een lange lijn aan een passend tuig voorkomen dat hij achter een dier aan gaat. Ook alleen blijven vraagt om geleidelijke oefening. Bij langere afwezigheid is opvang regelen nuttiger dan proberen hem vooraf met steeds meer beweging uit te putten.

Hondentraining in het dagelijks leven: terugkomen, een losse lijn en duidelijke signalen ↗

Dagelijkse verzorging

De ruwe vacht heeft meerdere keren per week een borstel- of kambeurt nodig. Na uitstapjes kunnen kleine takjes, vuil en plantendelen in de baard en aan de benen blijven hangen. Met een vochtige doek kun je etensresten en vuil uit de baard halen. Geef het haar daarna de gelegenheid om te drogen.

Sommige vachten hebben daarnaast baat bij handmatig plukken. Daarbij worden oude haren die al loslaten voorzichtig verwijderd, zodat de ruwe vachtstructuur behouden blijft. Een ervaren hondentrimmer kan laten zien welke verzorging bij de vacht van jouw hond past en wanneer die nodig is.

De hangoren horen regelmatig gecontroleerd te worden op roodheid, een afwijkende geur of afscheiding. Herhaaldelijk schudden met het hoofd of krabben is reden om de dierenarts te laten kijken. Bespreek met de praktijk welke schoonmaakmiddelen en werkwijze geschikt zijn. Ook tandenpoetsen met hondentandpasta en het controleren van de nagels horen bij de verzorging.